Prawda jest dziwniejsza od fikcji, a to dlatego, że fikcja musi być prawdopodobna. Prawda - nie.
Mark Twain
Pod ambasada skladano liczne kwiaty i znicze, a w piatek w Katedrze odbyla sie msza, podczas ktorej ludzie przeroznych narodowosci mogli pomodlic sie za ofiary wypadku. My spiewalismy (ponoc bardzo dobrze wypadlismy, bo pozytywne sygnaly dochodza nawet od osob, ktore nas nie slyszaly), a Prymas wyglosil homilie w 4 jezykach (choc polska czesc do prostych nie znalezala). Ponizej zalaczam tekst kazania, tak jak zostalo wygloszone:
Drodzy bracia i siostry z Polski, z Belgii, z Europy i z całego świata, wstrząśnięci z powodu katastrofy, która pogrążyła Polskę w żałobie, witam was na tej Mszy świętej. Będziemy ją celebrować z bólem, ze współczuciem, ale zarazem i z nadzieją. Niech Słowo Boże i celebracja Eucharystii będzie dla nas źródłem pokoju i pociechy!
Frères et sœurs, si nous sommes réunis, c’est pour entourer de notre prière le peuple polonais qui est dans la peine. Nous célébrons cette eucharistie en commémoration du Président de la République de Pologne Monsieur Lech Kaczyński, de son Épouse Madame Maria Kaczyńska et de toutes les victimes dela catastrophe aérienne qui a eu lieu le 10 avril 2010, aux environs de Smolensk en Fédération de Russie.
During this eucharist we offer with bread and wine which human hands have made, the greatest gift we have to offer : the life of our brothers and sisters, whom we have known and loved, and in whose life we have been involved. And we pray to our Father that he will accept our offering and raise up our brothers and sisters, victims of the airplane-crash, with his Son in glory.
Voor deze herdenkingsviering hebben we heel eenvoudig de lezingen genomen die voorzien zijn voor de liturgie op vrijdag in de tweede week na Pasen. Zoals elke dag in de Paastijd zijn ze vol van hoop. Op het eerste gezicht lijkt die ramp, die zich voordeed op nagenoeg dezelfde plaats als waar men de herdenking zou vieren van de Poolse slachtoffers van het bloedbad te Katyn, bijzonder wreed en absurd. En, als we gelovig zijn, hebben we misschien dezelfde gevoelens ervaren als de discipelen te Emmaüs destijds, die van hun illusies beroofd zijn. Deze werden vergezeld op hun weg door de verrezen Jezus, maar zonder Hem te herkennen. En zij spraken Hem over hun hoop waarin ze teleurgesteld waren : “Wij hoopten dat Jezus de bevrijder zou zijn van Israël, maar alles is jammerlijk geëindigd met een nederlaag”.
Nous aussi, nous sommes tentés de dire : « Quel gâchis ! » Les disciples de Jésus, qui assistèrent à sa mort, fût-ce de loin, dans une totale impuissance, eurent la même tentation de désespérance : le Vivant par excellence qui sombre dans la mort, le Juste mis au rang des pécheurs entre deux brigands, la Source de la vie qui murmure sur la croix : « J’ai soif », le Fils bien-aimé du Père, celui qui disait : « Le Père et moi, nous sommes un », qui meurt en criant : « Mon Dieu, mon Dieu, pourquoi m’as-tu abandonné ? », tout cela paraît dénué de sens, absolument incompréhensible. Et pourtant, au jour de Pâques, il apparaît que tout cela avait un sens. Si Jésus était tombé si bas dans la solitude et la détresse, c’était pour que puissent être accueillies en Dieu toute détresse, toute solitude, toute misère humaines. C’est à ce prix que la résurrection de Jésus a ouvert une espérance qui ne désespère plus d’aucun être humain : « car le Fils de l’homme est venu chercher et sauver ce qui était perdu ».
It was this hope already which inhabited Gamaliel’s heart in the first reading. Probably this man did not believe yet in Jesus Christ the Son of God, nor in his resurrection from the dead, but he understands that finally all the events of history are in the hands of God, and that even those which puzzle us most are ultimately submitted to God’s Providence, the only one who is able to redeem everything. That is why he wisely advises those who share his faith not to fight against what appears to be a dissident faction in Judaism, and to let God manifest the purpose that he pursues through the shattering events of Jesus’ sentence to death and through the emergence of the Christian community. We do not now understand the meaning of what happened in the crash of that plane. We will, as usual, try to determine the human causes of this tragedy through an investigation. But as Christians, with the eyes on Jesus crucified and risen from the dead, in an almost blind, although so brightly enlightened faith, we are invited to accept that this tragedy, like many others, will reveal its meaning, even if we cannot understand it now.
Peut-être aurez le sentiment, même comme croyants, que cette lueur d’espérance est bien fragile face à la douleur qui étreint tout un peuple, par-delà les clivages religieux et politiques. Mais qu’est-ce qu’étaient les cinq pains d’orge et les deux poissons dont l’apôtre André signale la présence, quand il s’agit de nourrir tant de monde, environ cinq mille hommes ? Cela paraît franchement dérisoire. Mais, à partir de ce tout petit peu, le Seigneur est capable de procurer une nourriture si abondante qu’avec les morceaux qui restent du repas il est encore possible de remplir autant de paniers que les douze tribus d’Israël et que les douze Apôtres de la Nouvelle Alliance.
Moi drodzy bracia i siostry, wobec tego dramatu, także nasze ubogie słowa wypowiedziane podczas tej liturgii mogą wydawać się śmiesznie błahe i, w pewnym sensie, takie są. Nawet emocje, które jednoczą w tych dniach synów i córki Rzeczypospolitej, tysiące kwiatów i świec, łzy i kondolencje napływające z całego świata, wszystko to może wydawać się nic nie znaczące wobec tak niepowetowanej straty. A jednak, nawet ci, którzy nie wierzą w zmartwychwstanie Chrystusa i nasze, oraz – tym bardziej – ci, którzy złożyli nadzieję w Chrystusie zmartwychwstałym, przeczuwają w głębi serca, że to wielkie nieszczęście nie pójdzie na marne i że już teraz zaczyna przynosić owoc niezwykłego braterstwa. To jest to, co Jezus nam zapowiedział, On, który staje się obecny wśród nas w tej liturgii: „Na świecie będziecie musieli cierpieć, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat” (J 16, 33). Amen. Alleluja!
