Wieczorynka w Brukseli: Pod niebem Prowansji

W Brukseli mieszkam i pracuje od lutego 2006. Znalazlam tu nowych przyjaciol, odkrylam kolejne pasje i sposoby, zeby Belgie dalo sie oswoic i powoli uwierzyc, ze to jest wlasnie to miejsce, gdzie mam byc. To blog o zapuszczaniu korzeni - tak silnych by przetrwac wichury i sztormy, a czasem dawac schronienie innym.

Własne pędy, własne liście zapuszczamy każdy sobie

I korzenie oczywiście na wygnaniu, w kraju, w grobie

W dół, na boki, wzwyż, ku słońcu, na stracenie, w prawo, w lewo

Kto pamięta, że to w końcu jedno i to samo drzewo...

Jacek Kaczmarski

Każdego ranka, po przebudzeniu, otrzymujemy kredyt w wysokości 86400 sekund życia na dany dzień. Kiedy wieczorem kładziemy się spać, niewykorzystana reszta sekund nie przejdzie na następny dzień; to, czego nie przeżyliśmy w ciągu dnia, jest na zawsze stracone, pochłonięte przez wczoraj. Każdego następnego ranka rozpoczyna się ta sama magia, znowu otrzymujemy taką liczbę sekund życia i wszyscy zaczynamy grać w tę nieodwracalną grę: bank może zamknąć nam konto w najbardziej nieoczekiwanym momencie, bez żadnego ostrzeżenia.

Marc Levy

Wieczorynka w Brukseli

Ale to juz bylo. I nie wroci wiecej...

® Wszelkie prawa zastrzeżone

Dla niecierpliwych

Tu chetnie zagladam

Belgia

Francja

Holandia

Wlk.Brytania

Baza pomyslow

Zagladaja do mnie

piątek, 18 lipca 2008

Pod niebem Prowansji

Brak komentarzy: